Wat nog rest

Wat nog rest; een jungle trip, een week ontspannen en duiken bij Mabul Island/ Sipadan en een paar dagen in Singapore.

Van KK uit vetrok ik in alle vroegte, kwart voor 7, met een taxi naar het busstation waar ik de bus kon pakken naar Sandakan. De bus vertrok om 7 uur, maar in een kwartiertje dacht ik het wel te redden. Prima Jan, goed ingeschat. Na wat ren, vlieg en racewerk kwam ik 5 minuten te laat aan. Gelukkig stonden er al 25 fans me op te wachten op me een kaartje te verkopen voor hun busmaatschappij. Als een wereld beroemde filmster werd mijn tas gedragen en kreeg ik een heerlijk plekje in de bus. Naast het toilet. Zo erg kon dat niet wezen dacht ik. Hierdoor had ik zeeën van ruime waardoor ik lekker mijn benen kon strekken.

Ja hoor, na serieus tien minuten ging de eerste al naar het toilet. Met me benen in me nek kon de deur net open. Fijn! Na echt nog geen tien minuten stond weer hetzelfde kind voor me neus. Na vriendelijk tegen het meisje en haar vader verteld te hebben dat ze de volgende keer maar moet wachten tot de eerste busstop ging de pret weer verder. Na 2,5 uur in een bus zonder airco, waar de geur van de uitwerpselen behoorlijk begonnen te borrelen en de hele bus dan ook al vier keer naar het toilet was geweest, maakte we een stop. Zwaar gefrustreerd ging ik de bus uit om even af te koelen.

We zaten met zijn drieën op een rij dus dat was ook op zich wel krapjes. Toen ik terug kwam in de bus was de jongen naast me op mijn plek gaan zitten. Hij bood mij aan om te ruilen. Geweldig, dan maar iets krapper en minder relaxt, maar niet de hele bus die komt buurten om naar het toilet te gaan.

In het begin had ik aan de buschauffeur en de steward gevraagd of ze me konden afzetten in Sepilok, wat op de route is naar Sandakan, waar mijn organisatie is gevestigd van de jungle tour. Uiteraard kunnen ze dat, geen enkele moeite. Na zes uur in de bus ging ik me afvragen waar we nu eens waren. Nog 10 minuutjes en dan zijn we er. DAN ZIJN WE ER?! Ik moest er bij Sepilok uit, weet je nog? Nee, dat weet ik niet. Opeens kon mijn beste vriend geen Engels en moest ik met een taxi naar Sepilok wat me nog eens 10 euro zou kosten. Lekkere gozer. Gelukkig kon ik mijn taxi delen, maar was ik pas om 3 uur bij Uncle Tan waar mijn trip zou beginnen. En ja hoor, iedereen is net vertrokken. Maar ik had toch nog een klein beetje geluk. Ik kon met de jeep mee die het eten naar het kamp moest brengen.

Super aardige gasten van Uncle Tan. We gingen eerst even een pitstop maken zodat ik wat kon kopen voor de lunch, om 4 uur. En op de weg naar de boot kreeg ik lekkere biertjes van ze, omdat die busreis zo zwaar was. Super!

De jungle tour was drie dagen. Het programma bestond uit het volgende;

-          Dag 1, aankomst, uitleg, eten en night safari met de boot.

Bij aankomst ontmoette ik mijn Engelse maat John die ik eerder in Penang had leren kennen. Leuk om hem weer te zien. We waren met een grote groep van ongeveer 30 man. Allemaal gezellige lui, een paar Belgen, een Nederlands stel en een hoop Engelse, Amerikanen en Aussies.
Het eten was voortreffelijk! Hierna begon het dan echt: de Night Safari. We gingen een uurtje de rivier op om al het wild life te zien die ’s avonds slapen bij de oevers. We zagen Makaken, krokodillen, King fisher, kikkers en nog veel meer.

Na ’s avonds lekker basic op de grond te hebben geslapen met een muskietennet begon dag twee.

-          Dag twee, ochtend safari met de boot, jungle trek, middag safari met de boot en jungle trek in de nacht.

Tijdens de ochtend safari zagen we eigenlijk niks nieuws. Heel veel makaken, maar die zie je echt overal. Zelfs voor ons was dat weinig spannends meer. Hierna hebben we weer heerlijk ontbeten om ons voor te bereiden op de jungle trek. Tijdens de jungle trek zie je niet zo veel beesten, maar leren ze je welke planten je wel en niet kan eten en wordt er verteld over hoe zij het tropisch regenwoud in stand proberen te houden. Erg leuk allemaal, maar best zwaar door de luchtvochtigheid. In de middag konden we daarom even bijkomen in de hangmat, als je niet werd lek gestoken door alle muggen. Met alle mannen gingen we een partijtje voetballen met de jongens van het kamp. Het was onwijs grappig en uiteraard hebben we gewonnen. Gelukkig was het niet zo warm om te voetballen in de jungle en het zweet droop daarom van iedereen zijn gezicht af alsof we net in de rivier waren gesprongen. Aan het eind van de middag gingen we weer op pad voor een boottrip. Weer geen spannende dieren gezien, een beetje hetzelfde als gewoonlijk. De jungle trek in de avond was ook niet echt spannend alleen onwijs veel spinnen gezien. Hierna nog een biertje gedronken en rond 12 uur me matras opgezocht.

-          Dag drie, extra ochtend trip met de boot voor de vroege vogels en richting het basiskamp.

Voor de echte vroege vogels was er een extra safari. Omdat ik niet te veel biertjes op had, kon ik het wel weer aan om weer om 6 uur uit me bedje te vallen voor de boottrip. We hadden weer een leuk groepje en een onwijs grappige gids. Tijdens deze trip hebben we grote krokodillen gezien en waar iedereen voor komt de Oerang Oetan en de Gibbon. We waren onwijs blij en dit maakte de trip wel af.

Samen met een Engels stelletje ging ik naar Semporna om een nachtje te blijven om de vroege boot te pakken naar Mabul Island. De busrit naar Semporna was weer onwijs comfortabel, niet! Weer geen airco en na 5,5 uur met me benen in me nek voelde ik me net Verona van de Leur.

Eenmaal aangekomen in Semporna ging ik mee met het Engelse stel, want zij hadden al een hostel geboekt. Er was nog een bedje vrij dus ik had me plekkie weer gevonden. Even douche gepakt en daarna een hapje eten met de Engelse. Voor de volgende dag was ik bij mijn duikoperator langs gegaan om de vroege boot naar Mabul Island te nemen. Dat was mogelijk alleen moest ik wel om 7.50 bij de pier staan. Oke mooi, geregeld. De volgende ochtend werd Jan alleen 3 uurtjes te laat wakker waardoor die een extra dagje in Semporna moest blijven. In Semporna is niets te beleven en liggen de dode honden echt overal, heel vies dus.

Gelukkig had ik me de volgende dag niet verslapen en kon ik met de boot mee naar Mabul Island. Van daaruit zou ik twee dagen gaan duiken rondom Mabul en Kapalai en een dag naar het National Park Sipadan, wat het duikmekka voor elke duiker is.

Voor de eerste nacht had ik geen accommodatie dus moest ik bij mensen thuis gaan slapen, een homestay. Een homestay is een huisje op palen in de zee. Vanaf het strand zijn er drie huisjes achterelkaar gebouwd en ik kwam terecht in een huisje welke het verst in de zee stond. Vanaf hun balkon had je een geweldig zicht op de zonsondergang. Ik was gelukkig niet de enige daar. Er waren twee jongens uit Kuala Lumpur, een stel uit Tsjechië en een stel uit Zwitserland. De jongens uit KL waren onwijs gezellig en wisten de sfeer er goed in te brengen met flessen rum van 80% en hun gitaar. We hebben drankspelletjes gespeeld en zij speelde allemaal klassiekers op hun gitaar waar wij natuurlijk uit volle borst mee zongen. Een fantastische dag was het! De volgende dag moest ik naar mijn accommodatie bij Scuba Junkie, de duikoperater. Het duiken rondom Mabul en Kapalai was niet onwijs spectaculair, behalve dat er bij Kapalai golven waren van twee meter en het behoorlijk lastig was de boot weer in te komen. ’s Avonds heb ik weer biertjes gedronken met mijn Portugees, Italiaans, Frans en Nederlandse duikvriendjes en de volgende dag ging het dan gebeuren; Sipadan.

Voor Sipadan heb je toestemming nodig om daar te kunnen duiken en er worden er maar 100 per dag afgegeven. Ik had mijn permits al in maart geregeld dus ik was safe. Er waren twee duikmaster en een groep van zeven Thaise, die allemaal hun fancy gear bij hun hadden. Het duiken bij Sipadan was werkelijk ongelooflijk. We hebben zo onwijs veel gezien. Normaal tik je even op je tank als je iets bijzonders ziet. De duikmaster vertelde dat je niet op je tank mag slaan als je een haai of een schildpad ziet, want daar struikel je bijna over. En het was waar! Schildpadden, White and Grey Reef Sharks, Barracuda’s, een school van wel meer dan 1000 Jackfish and nog onwijs veel meer.

Na Sipadan ging ik terug naar Semporna om nog 1,5 dag te slijten. Dit ging niet van een leien dakje. In Semporna is er echt niks te doen en liggen de dode honden overal op straat. Na een dagje internetten en me spullen pakken ging ik al om 2 uur naar het vliegveld terwijl ik pas om half 10 moest vliegen. Na 5 kwartier kwam ik al op het vliegveld aan. Tawau Airport is net geen schiphol dus werd het lastig om mezelf te vermaken. Ik nam plaats op een bankje naast een gozertje die vertelde dat hij werkzaam was voor een touroperator en gasten moest opvangen. Hij zei dat hij wel kon regelen dat ik naar Tawau centrum kon voor 70 RM. Dat wilde ik niet, want dit moest een cheap dagje worden. Oke, zei die, ga dan mee naar mij huis. Ik ben klaar met werken en dan laat ik je de buurt zien. Een beetje achterdochtig vroeg ik hoeveel dat ging kosten dan. Haha niets, zei die. Oke, ik in zijn autootje naar zijn huisje waar hij met zijn vrouw, moeder, zusjes en broertje en zijn kleine zoontje woonde. Het was enorm basic, maar zag er goed en schoon uit midden tussen de palmolieplantages. Hij ging voor mij beroemde vruchten plukken die je alleen in Borneo heb en we hebben een colaatje gedronken. Iedereen zat me minstens een uur aan te kijken, maar dat deerde me niet. Ik vroeg hem om me de buurt te laten zien. We gingen een stukje lopen langs de plaatselijke school waar ze aan het voetballen waren. Even kijken. HUH een blanke jongen, doe je mee? Ja waarom niet! Na twee acties voelde ik me net Messi en alle jongens vonden het prachtig. Na twee minuten waren me benen nog bruiner dan ooit te voren en gingen we maar stoppen, omdat sommige jongens eindelijk mochten eten. Het is dan ook Ramadan bij hun. We gingen terug naar zijn huis waar ik zelfs nog een avondmaaltijd kreeg die echt overheerlijk was. Schelpen, omelet, soort kip, gefrituurde knakworsten en rijst. Geweldig en wat gastvrij! Na het eten bracht hij me weer terug naar het vliegveld waar zijn vrienden me incheckte en ik dus niet in de rij hoefde te staan. Wat een super gozer. Ik heb hem mijn laatste centen gegeven voor de onvergetelijke dag.

Mijn vlucht naar Kota Kinabalu duurde slechts een half uurtje. Op het vliegveld heb ik samen met een Engels stel een taxi gedeeld naar het centrum. Binnen vijf minuten was ik bij mijn hostel waar ik eerder had geslapen. Ze waren verbaasd me weer te zien. Maar ik had toch een reservering gemaakt toen ik wegging?! Ze gingen even kijken of er nog een bedje vrij was. Ja, er is nog een bed vrij in een kamer met vijf Engelse meiden. Uhm nee dat vind ik niet erg!!! Het was een onwijs grote bende maar ik voelde me gelijk thuis.

Maandag vlieg naar Singapore om daar nog een paar dagen rond te kijken. Vrijdagnacht moet ik mijn spulletjes pakken en naar het vliegveld. Zaterdag om half 2 zet ik weer voet aan de Nederlandse bodem. Daar denk ik liever nog niet aan.

Arrivederci,

Jan

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer