WK Finale en vrijwilligerswerk

Runs & Roses

NEEEEEEEEE, verloren!

Met een hele groep, waaronder Ryan Lalay die ik opeens tegenkwam op het strand, hebben we met zijn alle voetbal gekeken bij Ban’s zoals iedere WK wedstrijd. De sfeer zat er goed in. Er werden Nederlandse nummers gedraaid en er waren lekkere sapjes. Wat een spanning tijdens de wedstrijd. Door al die gele kaarten die ons werden aangenaaid hebben we gewoon verloren. Maar ja tweede op het WK ook een prestatie. Na twee uurtjes slaap moest ik weer vertrekken, want de mensen van Runs & Roses zaten te wachten op een fitte, gespierde, Nederlandse jongen.

De afgelopen week heb ik me ingezet voor Runs & Roses. R&R is een organisatie die werkt voor de Thai Child Development Foundation in de Phato regio. De TCDF komt op voor de minder bedeelde en gehandicapte kinderen. Bij de TCDF krijgen zij medische hulp en worden zij bezig gehouden met spelletjes, Engelse les, in de tuin werken, de dieren verzorgen en nog veel meer. Mijn taak is om samen met Nong de tuinen te onderhouden en op zaterdag de kinderen Engels te leren.

Mijn reis naar R&R was niet de makkelijkste. R&R is vlakbij Pak Song, een plaatsje waar de locals op Koh Tao nog nooit van hadden gehoord. Na de WK-finale en 2 uurtjes slaap en heb ik de eerste boot genomen naar Chumporn en van daar begon het avontuur. Een busritje, minivan, scooterrit, bus, lopen, bus, scooter kwam ik 's avonds aan bij R&R.

Ik kreeg eerst mijn "bungalow" toegewezen: Het Kleihuis, omdat het gemaakt was van klei. Weer geen stroom maar daar was ik al aan gewend. Judith, een van de vrijwilligers, gaf me een rondleiding over het terrein en stelde me voor aan een aantal mensen. Birgit is een Nederlandse die voor twee maanden vrijwilligerswerk doet bij R&R. Met zijn alle hebben we heerlijk gegeten. Om acht uur werd het donker. Heb je wel een zaklamp bij je? Uhm ja een kleintje. O ja, want 's avonds kan je de slangen en de schorpioenen niet goed zien. Heel fijn om te weten.

Na alle kikkers en hagedissen te hebben verjaagd heb ik toch nog prima kunnen slapen. De volgende dag heb ik samen met Nong in de tuin gewerkt. Nong is een hele aardige gozer die goed Engels kan. Heerlijk was het werken in 35 graden; het land ploegen, plantjes planten en dammen bouwen om de tuin van water te voorzien. Al het eten van R&R proberen ze zelf te verbouwen en in de toekomst proberen ze het ook nog te verkopen nadat ze zichzelf kunnen voorzien.

De tweede dag hadden we na het ontbijt eerst een meeting. Hierin werd duidelijk dat ik eigenlijk helemaal niks met kinderen zou doen en alleen maar in de tuin werken. Ik begon me af te vragen waarvoor ik me eigenlijk had opgegeven. Op het program stond dat we de jungle in moesten om hout te hakken voor een stellage voor het fruit. Na gepaste kleding aangetrokken te hebben; kaplaarzen, een poepbroek en een shirt, zijn we met hakbijlen de jungle ingetrokken. Zweten heeft een nieuwe dimentie gekregen! Onwijs warm was het en de muggen waren in grote getalen aanwezig. Na zes bamboo boompjes omgekapt te hebben, gingen ramboo en zijn vrienden terug om de stellage te bouwen. Het was weer gefixt en ’s avonds konden we weer aan de rijst. Om 7 uur werd het altijd donker dus om 8 uur lag je al op bed. Dat was wel even wennen na Koh Tao waar je meestal om 8 uur aan eten begon te denken en 8 uur later naar bed ging.

De derde dag moesten we weer onkruid wieden, maar dit was wel de dag dat de kinderen zouden komen. Ja, er kwamen twee kinderen. Na een aanval van een slang en een schorpioen te hebben overleefd zat ik te twijfelen of ik wel langer wilde blijven. De blaren om me voeten waren omgetoverd in infecties en de bloedblaren op me hand waren ook niet echt prettig om mee te werken. ’s Avonds heb ik met Birgit gesproken en daarna heb ik besloten om niet langer te blijven.

De volgende dag heb ik de bus genomen naar Hat Yai en naar Pegnan in Maleisië. Voor mij en voor hen was het geen succes om te blijven. Voor mij niet omdat me voeten en me handen niet konden genezen tijdens het werk en ik naar mijn idee niet direct bezig was met echt vrijwilligerswerk en voor hen, omdat er iemand met tegenzin aan het werk was.

Na aangekomen te zijn in Penang heb ik gelijk weer mensen ontmoet. Ik slaap in een dorm met nog 3 anderen waaronder een Nederlandse jongen waarmee ik heb opgetrokken. Ook zijn er vier meiden die straks ook naar de Perhentians gaan (check google) om te duiken. Dat belooft weer een dolle boel te worden. Ook ga ik een Frans maatje van me ontmoeten op de Perhentians die ik op Koh Tao heb leren kennen. Eerst nog even een tussenstop maken bij de Cameron Highlands om mijn Zwitserse vrienden Bruno en Susan weer even te zien. Elke keer denken we dat het de laatste keer is en zetten we het op een feesten en drinken en blijkt dat we elkaar later weer tegenkomen.

Alles gaat dus weer prima. Helaas ben ik over vijf weekjes alweer thuis. Nu dus nog ff extra genieten van Maleisië.

Arrivederci,

Jan

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer