Borneo

Halverwege mijn verblijf in Penang werd ik vergezeld door twee andere jongens; Tim uit Australië die een visa run deed voor Thailand en Zack uit Taiwan. Met zijn drieën zijn we elke dag op stap gegaan en hebben we met elkaar gegeten. Ook zijn we twee keer naar de bioscoop gegaan. Hier zijn de kaartjes wel te betalen. De eerste avond gingen we naar “Shanghai” een film met Nicolas Cage. Best een goede film alleen was het echt stervens koud in de bioscoop. De volgende avond zijn we naar “Inception” gegaan met Leonardo di Caprio. De laatste keer gingen we met een groepje wat ook weer erg gezellig was.

In de tussentijd hebben mijn voeten en alle andere wondjes goed kunnen hele en was ik er weer klaar voor om verder te reizen. Met pijn in me hart, misschien overdrijf ik nu een beetje, heb ik afscheid genomen van Fabian en de rest van de Red Inn crew. Het was echt een super hostel waar ik zeker nog wel een keer naar terug wil gaan. Fabian heeft mij een paar keer meegenomen om de alledaagse dingen te doen. Hierdoor zie je veel meer van Maleisië en het leven eromheen dan als je als toerist door de straten loopt. Samen met Zack hebben we een Express bus gepakt naar Kuala Lumpur, wat inhoudt dat je maar drie stoelen op een rij heb dus veel comfortabeler zit.

Eenmaal aangekomen in KL, zoals alle backpackers zeggen, zijn we op zoek gegaan naar een hostel wat niet erg makkelijk bleek in het weekend. Na een busritje, een half uur lopen, een taxiritje, lopen, de monorail en nog een half uur lopen hebben we een “redelijk” goedkoop hostel gevonden midden op de night market. We zijn gelijk de stad gaan verkennen. Als eerst liepen we naar de Menora Tower, de radio toren en hierna zijn we naar de Petronas Towers gegaan waar KL bekend om staat. Het was al donker dus dat was een heel mooi gezicht. ’s Avonds hebben we uiteraard op de night market gegeten waarvan de vlammen uit onze oren kwamen zetten. Vroeg naar bed om de volgende dag de rest van KL te zien.

We waren inderdaad vroeg op, om tien uur liepen we al door de straten van KL. Eerst hebben we de monorail naar Central Station gepakt om uit te zoeken hoe we naar het vliegveld moeten. Er waren verschillende buscompanies die je naar het vliegveld brengen voor ongeveer 2 euro. De rit duurt een uur dus is 2 euro een schijntje. Na dat te hebben geregeld zijn we via het Hilton naar het park gelopen. Even stoer doen in het Hilton om de weg te vragen op je slippertjes en met je zonnebrilletje en gaan met die banaan. Het park is super mooi aangelegd en daaromheen zijn er allemaal activiteiten te doen. Er is een vogelpark, het nationaal museum, de state moskee en nog veel meer. We hebben er eigenlijk alleen rondgelopen en geen van alle dingen zijn we ingegaan, omdat we overal minstens 10 euro entree moesten betalen en tja ik blijf een gierige Hollander. Die vogels zie ik liever vliegen tijdens mijn jungle tripje op Borneo.

Toen we het middaguur bereikte stond het zweet op ons voorhoofd en zijn we het eerste beste gebouw ingedoken met airco. Heerlijk, even afkoelen om daarna weer de hitte te trotseren. Eenmaal bijgekomen zijn we naar de Central Market gegaan. Hier heb je allemaal kleine winkeltjes in een groot gebouw, met airco, waar iedereen hetzelfde verkoopt. Weer geen souvenirs gekocht dus verwacht niet allemaal een cadeautje. We hebben hier ook even geluncht en Zack heeft de dode huidrestjes van zijn voeten laten eten door piranha’s of waren het gewone visjes?! Het was in ieder geval erg grappig. Hierna zijn we naar Chinatown gelopen waar ik samen met Zack alle lokale dingen heb geproefd. Nu is het wel erg handig om samen met iemand te reizen die Chinees spreekt! ’s Avonds hebben we onze smaakpupillen weer gestreeld, of verbrand, op de night market en hebben we gerelaxt na een lange dag door KL.

De volgende dag hebben we Mariska KL laten zien die ’s ochtends om 6 uur voor de deur stond. Mariska heb ik ontmoet op Koh Tao. We hebben weer alle toeristische attracties gedaan en hebben geluierd in het park bij de Petronas Towers.’s Avonds met zijn drietjes een lekker kippetje gegeten en vroeg gaan slapen, omdat ik om 3 uur ’s nachts me bed uit moest om naar het vliegveld te gaan. Uiteindelijk heb ik helemaal niet meer kunnen slapen en heb ik de taxi en de bus genomen naar het vliegveld. Aangekomen moest ik nog eventjes wachten voordat ik kon inchecken en later kon boarden. Op het vliegveld ontmoette ik twee Deense en een Duits meisje en een jongen uit Hong Kong. Met zijn alle hebben we een minivan genomen naar Kota Kinabalu op Borneo. Kenneth de jongen uit Hong Kong had al een hostel geboekt dus gingen we met zijn alle daarheen om te kijken of er nog plaats was. Die was er alleen voor een nachtje en ik wilde er vier blijven. Op zoek naar een ander hostel. Uiteindelijk kwam ik terecht bij Sensi backpackers wat er super uitzag. Prima dus!

De eerste dag heb ik samen met Kenneth KK verkend. We hebben wat rondgelopen en hebben de local bus genomen naar de State moskee. Alweer een moskee. Oké, maar hier hebben we dan een rondleiding gehad van een iets te enthousiaste gids en mochten we foto’s nemen in de moskee. Hierna wilde we naar het museum gaan. Het weer zag er niet echt prima uit, maar we gokte het erop. Verkeerd gegokt! Het begon te gieten als een gek en na een uur onder het afdakje van het geslote museum gewacht te hebben, werden we gered door drie oude vrouwtjes die langsliepen met een paraplu. Die hebben ons naar de bus begeleid zonder zeiknat te worden. Geen succes verhaal, maar wel weer een belevenis. De volgende dag ging Kenneth de Mount Kinabalu beklimmen en ik ging mee om naar het National Park te gaan.

’s Ochtends kwamen we bij de bushalte een Australisch stel tegen die ik had ontmoet in het hostel. Zij gingen ook naar het National Park dus hoefde ik dat niet alleen te doen. De rit in een minivan duurde 3 uur waarvan de veiligheidseisen in Maleisië niet zo nauw werden genomen. Het busje viel bijna uit elkaar en we moesten nog net niet duwen om de berg op te komen.

Hoe hoger we kwamen, hoe kouder het werd. Logisch uiteraard, alleen Jan de ervaren backpacker, zat in de minivan met zijn korte broek, shirtje en slippertjes aan. Aangekomen bij het National Park regende het zoals het normaal in Nederland doet, het kwam dus met bakken uit de hemel en me lippen begonnen al net zo blauw te worden als toen Leonardo di Caprio dood ging in Titanic. Het Australische stel vroeg naar mijn equipement. Equipement?! Ik had nog overblijfselen van me ontbijt in een zakje. Nadat zij een half uur op de grond te hebben gelegen van het lachen, heb ik maar een poncho gekocht, een vuilniszak die dient als regenjas en heb ik samen met de Australiërs het National Park verkend. Er was hier weinig te beleven en hebben we na een uurtje rondgelopen de bus naar KK gepakt. Zo makkelijk ging dit ook weer niet. We werden voor 15 RM naar het National Park gebracht, maar we moesten 50 RM betalen voor de terugweg. Grapjas! Na eigenwijs op de local bus terug te hebben gewacht, die niet kwam opdagen, was er een buschauffeur die ook naar KK moest. Hij werkte voor een touroperator en hij moest een lege bus naar KK brengen. Mooi! Hij verdiende wat extra centen en wij hadden een relaxte rit terug naar KK. Even een lange neus getrokken te hebben naar de gierige taxichauffeurs en we zijn heerlijk in slaap gevallen in de bus en werden we voor ons hostel eruit gegooid.

Vandaag en gister ben ik in KK gebleven om te niksen om morgen fris en fruitig aan een jungle trekking te beginnen. Daarna een weekje aan het strand liggen en nog zes duiken maken bij het wereldberoemde Sipadan. Ik kijk er nu al naar uit!

Tot over twee weekjes.

Cheers,

Jan

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer